BULAG unang aklat -IX

Pasasalamat sa lahat ng tumangkilik, muli ay susundan ng mas matitinding pagsalin ng kwento hango sa realidad ng buhay. Ang inyong imahinasyon ang magsisilbing gabay. Maligayang pagbasa....

VOX

-------------------------------------------------------------------------------

Pahina 9   Bulag sa Kahilingan

Nagising ako ng gabing iyon, natagpuan ko ang aking sarili sa ilalim ng puno sa gitna ng dalisdis. Nagdesisyon akong umuwi na lamang. Mtagal na ding napansin ng aking ina ang biglaang pagbabago ng aking kinikilos. Hindi lingid sa kanyang may pinagdadaanan ako, pero hindi niya ako kailanman kinakausap kung mayroon akong problema, gusto ko din kasing ipakita na kaya ko na itong ayusin mag isa. Ngunit sa pagkakataong ito, malamang ay kailanganin ko ang kanyang hinuha.

"Inay, mahirap po ba talagang magmahal ng hindi dapat?" walang abog kong bungad sa aking ina habang nagliligpit siya sa kusina.

"Iyan ba ang kinakaharap mo ngayon?"

"Hindi ko na po kasi alam ang gagawin ko..."

"Anak, hayaan mong makinig ako sa'yo"

Nawala ang takot sa aking puso, alam kong hindi nila madaling maiintindihan ang kinakaharap natin pero, nakalimutan nating minsan din pala silang dumaan sa pagkabata. At kung hindi man sila sumasangayon ngayon hindi dahil bawal, kundi dahil nagawa na din nila pero alam nilang hindi maganda ang naidulot nito. Inakap ako ni inay, mainit iyon na nagpatulo ng aking luha. Inamin ko sa kanya ang aking pagkatao, ang paghihiwalay namin ni Trisha, ang pagkakakilala namin ni Tristan at ang pagbalik ni Marcus. Sinabi ko ang  sitwasyong kinakaharap ko ngayon, kung dapat ko pa bang ipagpatuloy pero iba ang itinanong niya sa aki.

"Si Tristan ba, ang anak ng dating alkalde natin?" usisa nito

"Opo, Nakita ko po siyang dumalaw dito nuon pero hindi ko na pinansin." sagot ko

"Ganun ba, mukhang tadhana ngang magkakilala kayo. Matagal nang panahon ng magsilbi ako sa kanila bilang pangunahing mayordoma. Kilala ko at nasaksihan ang paglaki ng batang iyon. Sabihin mo nagkaroon ba siya ng kapatid? bago kasi ako umalis ay nabalitaan kong buntis ang nanay niya na nasa maynila." kwento nito

"Opo, si Charizze.."

"Kung ganun, parehas nga niyang ipinangalan..." bulong nito sa sarili.

"Ano po iyon?"

"ah -wala. Anak, naintindihan kita kung anong kalagayan ng pagkatao mo ngayon. Hindi kita pipigilan kung diyan ka magiging masaya, ang akin lang sana ay huwag mo kong bibigyan ng kahihiyan, at wag kang gagawa ng bagay na maari mo ding pagsisihan."

"Hindi po kayo magagalit kahit iniibig ko si Tristan?"

"Kung yun ang nais niyo para sa isa't isa. Minsan na rin akong nagmahal ng hindi dapat, pero hindi ko pinagsisihan ang naging bunga nito. Hindi ko lang naipaglaban ang damdaming iyon kaya ngayon ganito pa din tayo."

"Hindi po ako humihiling ng kahit ano sa inyo inay, masaya na po akong nasabi ko sa inyo kung ano talaga ako. Huwag kayong mag alala, hindi ko pa din kayo papabayaan."

"Salamat anak."

Hindi malinaw kung gusto niya akong makipaglaban, pero bakas sa mukha niyang nagsasabi na subukan ko munang ipaglaban. Nanatiling tahimik ang gabi ko kaya't nagpasya akong maglakad uli sa dalampasigan.

--------------------------------------------------------------------------------

Sa loob ng silid umiikot ang kalungkutan ng isang binata habang nakikipagusap ito sa kanyang kapatid.Hindi madaling tanggapin ang pagkakaroon nila ng kapatid sa labas, lalong ito pa ang taong pinakamamahal niya.

"Cha, dapat ko pa bang ipagpatuloy to?" tanong ni Tristan

"Kuya, alam mong kapatid natin si Rico." sagot ng dalaga.

"Bakit kasi hindi ko naisip yun, bakit siya pa, Cha anong gagawin ko. Ang laki na nga ng kasalanan ko sa kanya tapos ito pa sasalubong sa'min."

"Sorry kuya, hindi ko na dapat sinabi pa kay mama"

"Wala kang kasalanan, kailangan makausap ko si Rico bukas"

"Pero pano? Pinigilan na tayo ni mama na makipagkita sa kanya, dadalhin na ulit tayo sa maynila."

"Si Boyet,  pede nating utusan si Boyet..."

--------------------------------------------------------------------------------

Sa paglalakad ko sa dalampasigan, hindi na ko gumawi sa lugar kung saan alam kong pinupuntahan ng buyer naming si Gary. Kinalimutan ko na siya, pati na din ang nangyari samin kahit minsan ay kinikindatan niya ako at bumubulong sa tuwing magaangkat na kami ng isda. Nakita ko ang maliit na kubol sa dulo ng mga bangka, iyon ang tulugan ng mga mangingisda tuwing hapon, nakapatay ang ilaw nito pero may mga gumagalaw sa loob.

Nilapitan ko ito pero dumaan ako sa may madilim na bahagi, may mga tao sa loob. Ilang lapit pa at nasaksihan ko ang kakaibang paggalaw ng mga tao doon.

"Si kuya Gary, sinasabi ko na nga ba...." bulong ko sa sarili

Sinipat kong maigi kung sino ang kasama nito sa loob ng kubol kaya't lumipat ako sa isa pang puno ilang hakbang lamang mula sa dalampasigan. Nanlaki ang aking mata ng makilala ko ang mukha ni Marcus, ang aking pinsan. Andito pa pala siya, at ngayon ay nakikipagniig kay kuya Gary. Parehas ng nakahubad ang dalawa, butas na din kasi ang bubong ng kubol kaya't may kakaunting liwanag mula sa buwan ang pumapasok dito.

Nakatayo si Gary sa harapan ni Marcus, hinihimod nito ang katawan ng binata. masarap ang ginagawang iyon ni kuya Gary, naalala ko pa ang sensasyon sa aking leeg. Tapos ay bumaba ito at dinakma ang alaga ng pinsan ko. Naririnig ko ang mumunting halinghing ni pinsan habang pinaglalawayan ng isa ang alaga niya. Napapakapit ito sa sandalan ng mahabang upuan na nagsisilbi na ding dingding, samantalang umaakap naman ang nauulol na si Gary. kinakain nito ng buo ang tarugo, taas baba, bumibilis at bumabagal. Dahil sa nasasaksihan ay tablan din ako ng kalibugan. naramdaman ko na lamang ang pag gapang ng aking kamay pababa sa aking pundilyo. Unti -unti namang lumiliyad at kumakadyot si pinsan. Lumalakas ang mga ungol nito. Biglang tumigil si Gary sa ginagawa niya at iginapang ang mga dila paakyat sa mga utong. sinipsip niya ito na nagpatingala naman kay pinsan. Gumapang pa ito paakyat sa tenga at wari'y may sinabi. Kumilos ang dalawa at ang kaninang nakaliyad na si Marcus ay biglang tumuwad habang nakasangga sa gilid ng upuan. Tila manyak si Gary, itinutok nito ang naghuhumindig niyang alaga at dahandahang ipinasok sa likuran ng binata. bakas sa pinsan ko ang matinding sakit ng meydo napapaluhod ito pero pinaghahalikan ni Gary ang leeg ni Marcus para maibsan ang sakit. Maya-maya pa'y sumasabay na sa ritmo ng pagkadyot si Marcus. Sinasalubong niya ang bawat pag-ulosni Gary. Lalo naman itong nasasarapan kaya't napapayakap ito habang kumakagat sa balikat. Lumantad aang magandang katawan ngaking pinsan. Nagsimula na din itong maglaro sa sarili. Lalong uminit ang mga eksena, ramdam ko din ang tuluyang pagtigas ng alaga ko.  Gusto kong sumabay, napapalunok ako sa ginagawa ng dalawa. Nang bigla na lang akong nakarinig ng malakas na pag ungol. Mukhang nakatapos na sila kaya't nagtago na ako at dahan dahang lumayo sa tagpong iyon,.

Pagdating ko malapit sa amin, naaninag ko ang isang binatilyo, kilala ko siya sa mukha, tama nakita ko na siya sa bahay ni Tristan. Pero anong ginagawa niya dito?

Lumapit ako sa kanya, ngumiti ito ng napatingin sa akin.

"Anong kailangan mo dito?" usisa ko.

"May sulat sayo si kuya Tristan." sagot nito sabay abot ng maliit na papel.

Inabot ko iyon at saka ibinulsa. Ang akala ko iyon lang ang pakay niya pero nanatiling nakatayo ang binatilyo sa harapan ko.

"Mayroon pa bang iba?" tanong ko.

"Mukhang mayroon pa.." ngiti nito sabay tingin sa may pundilyo ko na bakat na bakat ang pagkatigas sa aking shorts. Hindi pa din pala ito humuhupa sa kalibugan.

Nahiya ako at pilit tinakpan ng mga palad. Tumawa lang siya.

"Nakita ko na iyan, nung nagyarian kayo ni kuya Tristan. Gusto ko ding matikman yan, pwede mo ba akong pagbigyan?"  makahulugang ngiti lamang ang kasunod ng mga katagang iyon, kasabay ng pagdakma niya sa aking bukol.

Hindi ko alam pero hinayaan ko maganap ang tagpong iyon.

SUSUNDAN

BULAG unang aklat - VIII

Pasasalamat sa lahat ng tumangkilik, muli ay susundan ng mas matitinding pagsalin ng kwento hango sa realidad ng buhay. Ang inyong imahinasyon ang magsisilbing gabay. Maligayang pagbasa....

VOX

-------------------------------------------------------------------------------

Pahina 8   Bulag sa Tadhana

Tila nabingi ako pagkatapos kong marinig ang mga katagang lumabas sa aking pinsan, nawala ang normal kong pagsilay sa paligid at tila lumalabo ang mga sigawan at ingay. Lumalakad ako, mabilis, patungo sa dapat kong puntahan sa dulo ng pasilyo.

"Tristan!" sigaw ko sa nagkukumpulang estudyante ng madatnan ko sa loob ng klase, lumuwag ang iilan at tumambad sa akin ang papatayong si Tristan.

"Bakit?" pagtataka nito pero sinalo ko siya sa kwelyoat idinikdik sa pader, asal kalye ako kapag nagagalit. Tumitig sa naguguluhan niyang mata...

"Kilala mo ba si Marcus? Kilala mo ba siya?" ulit ko

"Marcus?!" kasabay ng panlalaki ng mata niya.

"Sagutin mo ko anong meron sa inyo ng pinsan ko!!! Please!" mangiyak kong pag utal. tumutulo na ang luhang kanina ko pa pinipigilan.

"Pinsan mo si--"

"Shit!" kasabay ng pagsuntok ko sa pader. Nanatili ako sa ganuong posisyon, alam kong natulala si Tristan dahil haging na ang kanyang mukha, pero hindi ko siya kaya pang saktan. Napayuko ako sa kanyang balikat at humagulgol. Patuloy ko pa din ginagawa ang mga pagsuntok ng pader hanggang sa pigilan niya ang kamay ko. Niyakap ako ni Tristan.

"Ikaw na ang mahal ko.Please wag mo ko iiwan Rico." asunto niya

"Bakit... bakit di mo sinabi sa kin?... " yun lang ang paulit ulit kong itinatanong sa kanya pero hinihigpitan niya lang ang yapos niya sakin.

"Rico, sorry dhie... sorry dhie... mahal po kita" bulong niya pero ni hindi ko maintindihan ang mga yun, pinilit kong kumawala sa kanya. Itinulak ko siya at tumakbo palabas, nasalubong ko si Cha pero hindi ko na ito pinansin. narinig ko na lang ang mga boses sa likod ko.

"RICOOOO MAHAAAAAL KITAAAAA!!!"

"tama na kuya! kuya pabayaan muna natin siya."

"Cha, bitawan mo ko please! please!"

------------------------------------------------------------------------------

Mula din nung araw na yon ay hindi na ako pumasok, hindi ko kinikibo sila nanay. Hindi na din dumalaw pa sa bahay si Marcus. Bakit ba natin kailangang masaktan...

Habang nakatulala ako sa mga naghahampasang alon, hindi pa din maubos ang mga luha sa mata ko. araw gabi kong iniisip ang mga salita ng pinsan ko.

Mahal nga siguro niya si Tristan, hindi ko man alam ang tunay niyang pagkatao pero bakas sa mukha niya ang katotohanan ng aminin niyang kasintahan niya si Tristan.

Alam ko din na narinig ng mga kaklase ko ang pinagawayan namin ni Tristan, nakita ko ang exgirlfriend kong si Trisha dun pero hindi siya nakisali. Alam na nila ngayon ang buo kong pagkatao pero hindi iyon mahalaga. Mahal ako ni Tristan, iyon ang pinagsisigawan niya nung umalis ako, pero bakit sa dinami dami pa ng makakahati ko si Marcus pa. Halos kapatid ko na siya at di hamak na mas gwapo siya sa kin, mas matalino, mas nakakaangat. Aaminin ko, takot akong makipagkompetensiya dahil wala naman akong maipagmamalaki. Anong kailangan kong gawin... dapat na ba akong sumuko sa pag iibigan namin o kalabanin ang minsan ko nang itinuring na kapatid.

Kasabay ng pag lubog ng araw ang huling pag agos ng aking luha.

Walang lumilipas na araw

na hindi ka dumadalaw

sa isip kong baliw

at para bang ayaw bumitiw.

Hawak mo ang mundo ko

sa tinig mong maamo,

hindi nga pangkaraniwan

pagsambit sa'yong pangalan.

Siguro nga ako'y makulit

sarili sayo'y pinipilit,

masaya ako sa iyong bisig

natutunaw sa iyong titig.

Ngunit ngiti'y panandalian

puso muli'y mahihirapan.

isa ka lamang bang ilusyon,

tukso ng pagkakataon?

Tunay ka man o hindi,

sa mga oras na nakihati

ang puso ko sa'yong daigdig

prinsipe kong iniibig.

Pasasalamat ang nanaisin

at handa kong tanggapin

muli akong nabuhay sa isang saglit

iibigin pa rin kita, kahit di na mauulit.

-------------------------------------------------------------------------------

"Kamusta na ang kapatid mo Charizze?" tanong ng isang matandang babae.

"Nakahiga pa din Mama, ilang araw na ding di kumakain yun" paliwanag ni Cha.

"Naku ang kuya mo talaga, sino naman ba dahilan kung bakit nagkakaganyan ang kuya mo?" iita nitong sabi.

"Hindi ko din ho alam.." pagtatanggol ni Cha

Sumilip ang matanda sa pintuan at nakita ang nakahigang si Tristan, nasilayan niya ang malungkot nitong mukha. Maya-maya pa'y isinara na nito ang pintuan at muling hinarap ang anak na dalaga. Bakas din sa mukha ni Cha ang pag-aalala. Halos isang linggong di pumapasok si Tristan. Ganun din si Rico, ganitong ganito ang nangyari sa kanila sa maynila, nang malaman niya ang tunay na pagkatao ng kanyang kapatid, ang panghahalay ni Marcus dito . Pero hindi niya maintindihan ay ang pagiging masokista ni Tristan, na sa kabila ng panghahalay ng pinsan ni Rico, patuloy pa din niya itong minahal hanggang sa makita n a nilan may kinakasama na itong iba. Gali na galit siya kay Marcus dahil pinaglaruan lan nito an damdamin ng kanyang kapatid, dahil dun nagpasya silang umuwi sa lugar na ito. Pero ngayon muling nasasaktan an kanyang kapaid dahil na naman kay Marcus.

"Cha, sabihin mo nga, sino yung lalaking kasama ng kuya mo lagi dito?" usisa ng matanda
"hoh? ah- eh si Rico ho kaklase ho namin pero wala ho siyang kinalaman sa nangyayari kay kuya" alala ni Cha
"kung ganun alam mo kung sino may gawa nito?" unti unti nang lumalabas ang kakaibang mukha ng matanda, hinuhuli niya ang kanyang anak sa mga kilos at salita nito. "sabihin mo, bakla ba ang kuya mo?"

"Hindi ko po alam mama..." takot ni Cha.
"Anong apelyido ni Rico?"
"Ah- eeh... Rico Toledo ho.. Toledo po"
"To--  Toledo? Sabihin mo Cha, tama ba ang narinig ko?"
"opo"

Ang kaninang nagagalit na ina, biglang kinabahan, napasandal ito sa dingding at wari'y kumakausap ng kung sino. Nanlalaki ang kanyang mga mata, naghahalo ang galit at pagkagulat. Nagulat si Cha sa nakia, may nasabi ba siyang mali? Ipinahamak ba niya an kanyang kapatid?

"Bakit anong mayroon mama?"
"Cha, hindi na kayo pedeng makipagkita sa kaniya..."
"Bakit mama???"
"Nagiisa lamang ang pamilyang Toledo sa bayan na to, ang pamilya ni Linda Toledo..."

Mula sa pinuan ay bumungad ang nagugulat na si Trisan, kanina pa ito nakikinig sa usapan ng dalawa at nabahala ng marinig ang pangalan ng kanyang sinisinta.

"Huwag niyong sabihing, si Tita Linda.... si Rico anak ni Tita Linda..."  ani ni Tristan
"Oo anak, si Linda, ang kalaguyo ng iyong ama, kapatid mo si Rico...."

SUSUNDAN

BULAG unang aklat -VII

Pasasalamat sa lahat ng tumangkilik, muli ay susundan ng mas matitinding pagsalin ng kwento hango sa realidad ng buhay. Ang inyong imahinasyon ang magsisilbing gabay. Maligayang pagbasa....

VOX

-------------------------------------------------------------
Pahina 7   Bulag sa Pagsubok


Mula nung gabing iyon ay mas lalo kong minahal si Tristan. Hindi ko na alintana ang mga pagod kapag pumapalaot sa umaga dahil mas nasasabik akong pumasok. Napansin din ni ina ang madalas kong paglilinis sa bahay habang kumakanta ng kung anu-ano, lagi akong inaasar ng aking kapatid na si Charmagne pero hindi ko talaga inaamin sa kanila kung sino ang nagpapasaya sa akin. Ganun pala talaga ang umiibig, para kang natatanga sa mga bagay na matagal mo ng alam. Tila ginagawa mo ang hindi nakasanayan, nangungulit ng nananahimik, naghahanap ng wala at nagmimistulang sariwa araw-araw. Pero kalakip ng pag-ibig ang mga pagsubok na hindi ko pa man napaghahandaan, hindi man lang inasahan...

"Pinsan?" pagkakita ko sa isang binatang nalublob sa harina dahil sa kaputian, dumating ito sa amin galing maynila, duon kasi ito nag aaral dahil mayaman ang napangasawa ng aking tito, kapatid ng aking ina.

"Kamusta Rico, Hindi pa din nagbabago kulay mo,nognog pa din" sabay tawa nito.
"Yabang! Haha, kamusta naman ang maynila?" usisa ko habang nagkakalkal ng mga pasalubong niya.
"Oy, wag mong kuhain yung para kay tita. 'Ekspensib' yan. Maganda ang maynila, madaming matataas na gusali. Madaming kasiyahan, halos araw-araw" pagmamalaki nito.

Marami pa kaming napagkuwentuhan ng aking pinsan na si Marcus. Aminado akong mas may itsura si Marcus lalo pa't maputi ito. Matipuno din ang pangangatawan dahil bata pa lang kami ay tumutulong na kaming mangisda. Siguro ay hindi niya pinabayaan ang katawan niya kahit lumipat na sila sa maynila dalawang taon na ang nakakalipas. Nag aya si Marcus na bumisita sa eskuwela pero dahil kinailangan ko pang magpahinga ay ipinagpabukas na lamang namin ang plano.
--------------------------------------------------------------------

Samantala nung gabing iyon, sa bahay nila Tristan...

"Kuya, umiinom ka na naman?" paninita ni Cha.
"Pampaantok lang" sagot nito.
"Aalis kami ni Mama, dadalaw sa opisina, emergency daw eh." pagkasabi'y tuluyan nang umalis si Cha at sumakay ng van.

Tanging tingin na lang ni Tristan ang naghatid sa mag ina, ipinagpatuloy nito ang pag inom habang inaalala ang mga oras kasama si Rico. Tulad ng binata, hindi rin ito makatulog agad at alam niyang minamahal na nga niya si Rico.

"Tama na ho yan sir.. nakakarami na kayo" bati ng isang binata sa di kalayuan.
"Ikaw pala Boyet. Ikuha mo pa nga ako ng beer, samahan mo na din ako dito." anyaya ni Tristan.

Si Boyet ay isa sa mga 'boy' ng pamilya ni Tristan, matagal na nila itong inampon mula pa sa maynila. Dali-dali namang sumunod ang binatilyo, edad dose-katorse anyos.  Pagkabalik nito'y inalok siya ng  beer ni Tristan, hindi naman ito tumanggi at lumagok ng ilan. Nang matapos na ay nagtangkang tumayo si Tristan pero hindi niya alam na kanina pa pala siya tinamaan at bahagyang nahilo. Umalalay naman agad si Boyet at tinungonila ang kwarto. Lalong nahilo si Tristan sa pagakyat sa hagdan kaya't ipinasan na siya ni Boyet paakyat. Kahit nabibigatan dahil mas malaki si Tristan sa binatilyo, narating pa din nila ang dulong kwarto, ipinasok niya sa loob at ibinalibag si Tristan sa kama. Hapong-hapo ito sa pagbuhat, tila naman matandang lasing ang isa na nagkamot pa ng tiyan habang nakapikit. Doon napako ang tingin ni Boyet  sa maliliit na balahibong gumagapang paakyat sa pusod nito.

Kanina pa siya nalilibugan sa binatang amo.

Alam niyang nung hinahatid niya si Tristan ay bumabangga ang alaga nito sa kanyang likod. Iyon ang nagsindi ng apoy sa kanyang katawan. napalunok si Boyet. Unti-unting lumapit ito sa amo, tila wala sa sarili. kalahati lang ng katawan ni Tristan ang nakasampa sa kama, dun siya lumuhod sa may paanan ng binata.

"Alam kong kailangan mo din to" wika niya sa kanyang sarili.

Hinubad niya ang shorts at puting brief nito pababa sa paa. Tumitig ito sa patay na alaga ng lasing, ngayon ay para na siyang ulol, sinibasib niya ang pusod ng binata. Bahagya itong umungol pero hindi na niya ito pinapansin, hinalikan niya ang paligid ng puson at mariing kinakagat.Itinulak ang mga tuhod pabuka at saka niromansa ang bawat singit ng binata..

"ooooh" mahinang sambit ni Tristan, hilo ito.

At biglang tumama sa mga pisngi nito ang kanina pang nanigas na sandata. Natuwa si Boyet, hinalikan niya ang ibabang bahagi nito kasama ang mga bayag. Lalong nasarapan si Tristan at naramdaman ito ni Boyet kaya't isinubo niya ng buo ang malaking alaga nito.

"Aaaaaaah.... siiiiigeeeee paaaa..... aaaaahhhh... mahal na mahal kitaaaa... Riiiiicoooooo... aaaah"

Nagulat si Boyet, nananaginip ang binata pero ikinatuwan niya ito. Inilabas niya ang kanyang tirik na alaga at nagsarili. Muli niyang isnubo ang titi ng amo. Matagal na niya itong gustong tikman. At oo, siya nga ang binatilyong nakadungaw sa nagniniig na magkasintahan. Alam niya ang pagkataong iyon ni Tristan, nung nasa maynila kasi ay minsan na ding nagdala ng 'kaibigang' lalaki si tristan.

Namamawais na ito at nangangawit ang mga panga, ngayon lang kasi niya ginawa ang ganito. Maya-maya pa'y nakaramdam ito ng pagiinit. Lalo nhiyang binilisan ang pagbayo sa sarili pati na din ang pagkain sa tarugo. Napakapit sa kanya si Tristan at saka bumayo ng pataas, halos mabulunan siya sa ginagawa.

"Aaaaah Dhieee ayaaaaaaaaaaaan naaaaaaaaaaaa...."

Nalunok lahat ni Boyet ang katas ng binata, pangit ang lasa . Lupaypay naman ang isa na hindi pa din makahangos sa pagkahilo. Isinuot ni Boyet ang salawal at shorts nito saka umalis. Itinuloy na lamang niya ang pagsasarili sa banyo.
--------------------------------------------------------------------

Kinabukasan, sumama nga si Marcus sa pinsan nito.

"Sige insan, dalawin mo na muna mga dati mong kaklase" sabi ni Rico. Pero bago pa man tumalikod ay napukaw ng pansin nila ang isang patakbong dalaga.

"Hi Rico!..." bati nito.
"oh ikaw pala--" gulat ni Rico.
"Charizze?" singit ni Marcus.

Nagulat si Rico sa sinabi ni Marcus. Pero mas nagulat ang dalaga sa pagkakita nito sa kasama ni Rico. Nag iba ang timpla ng mukha ni Cha, nangilid ang mumunting luha sa kanyang mata.

"Bakit ka nandito?" pasigaw ni Cha.
"Dito ka na nag aaral?.. teka.. kung nandito ka ibig sabihin nandito din si Tris--" hindi pa man ay sinampal na ito ng dalaga.
"Ang kapal ng mukha mong magpakita pagkatapos ng ginawa mo sa kuya ko." sumbat ni Cha.

Natahimik si Rico at naguguluhang pinigilan ang pagsugod na iyon ni Cha. Hinawakan niya ang magkabilang braso nito at hinihila paalis.

"HAYOP ka!! Binaboy mo kuya ko! Niloko mo kuya ko tapos parang wala lang sayo na nakita mo ko ulit!" pagwawala nito
"Cha anung sinasabi mo? Anong meron sa inyo ng pinsan ko?, Insan ano to?" gulong gulo si Rico.
"Umalis ka dito! huwag ka ng magpapakita samin ng kuya ko kundi ipapapatay kita!" banta ng dalaga, tila ba isang eksena sa gitna ng mga usisero.
"Cha anu ba?!"  hinarap na ngayon ni Rico ang dalaga.
"Bakit pinagbabantaan mo ang pinasan ko? Bakit?" dugtong nito

"Pinsan mo ang hayop na yan?" gulat ni Cha.
"oo, bakit galit na galit ka sa kanya, at anong kinalaman ni Tristan dito." alala ni Rico.

"Kasintahan ko siya pinsan at kaya ako bumalik dito para sunduin siya ulit... mahirap ipaliwanag pero oo, siya ang kasintahan ko."

Tila binuhusan ng malamig na tubig si Rico. Hindi din niya namalayan ang mga luhang gumagapang sa kanyang mata.

Bakit kung kailan masaya na ang tao..
Bakit kung kailan ang dami mo ng plano
Ngayong nakilala mo na ang pag ibig,
saka pa ito kailangang ibalik...

SUSUNDAN

BULAG unang aklat - VI

ang kwentong ito ay kathang isip lamang, may pagkatugma ngunit hinango sa realidad. anumang pagkaeksaherado at paglabis ay ginamit upang mapaganda ang istorya. masayang pagbasa.....   VOX.
---------------------------------------------------------------
Pahina 6  Bulag sa Kamunduhan

Ang malamlam na dapit hapon na siyang bumabalot ng liwanag sa kwarto. Kapantas ng mga kurtinang marahan na gumagalaw sa ihip ng hangin, ang mga labi naming nananariwa sa isa't isa. Unti-unting gumagapang ang kamay ni Tristan sa loob ng aking baro, hinihimas ang akingdibdib. dun ko nadama ang kuryenteng nagpapaalab ng aking katawan. Tumindi ang mga halik ko sa kanya, yumakap sa kanyang leg at likod upang dumiin ang aming mga mukha. Lumaban naman si Tristan.

Mula sa aking labi ay kumanan siya sa aking leeg.

"Oooooooohhh" ang naisumbat ko.

Tumigil siya sandali at naghubad ng pang itaas, kasunod ng akin at muling bumabad sa aking leeg. Napakapit ako sa unan, bumaba siya sa aking punla at sinimulang dilaan iyon, iba sa pagdilang ginawa ni kuya Gab. Mas masarap humimod si Tristan, paminsan ay kinakagat niya ng marahan ang mga ito kaya't napapaliyad ako. Tapos ay umangat siya sandali at ngumiti, iba ang mga ngiti na yun, mapanabik. nang bigla niyang hinawakan ang aking kanang siko pataas sabay dila sa gilid ng aking kilikili.

"Aaaaaaah shiiiit!!!" sambit ko sa sarap ng ginawa niya.

Ilang beses pa niyang inulit-ulit ang paghimod dito, dahilan para lalong magwala ang alaga ko. Hindi ko na napigilan ang aking kamay ng dumapo ito sa kanyang alaga. Malaki ang kargada ni Tristan, sapong sapo ito ng aking kamay. Hinimas ko ito sa labas ng kanyang shorts pero iginawi niya ito papasok sa loob. Ngayon ay hawak ko na talaga at ang tigas nito. Dyinakol ko ito na syang nagpaungol kay Tristan.

"Aaaaah ang sarap dhie" sambit niya.
"dhie?" tanong ko habang di ko pa din tinitigilan ang pagtikol sa kanya.
"hindi ba magandang pakinggan?" tanong niya
"hahaha so yun pala magiging tawagan natin?"
"Aaaah, hehe mahal kita dhie!" at muli siyang sumunggab sa akin.

Natanggal ang aking kamay sa shorts niya dahil pinupog niya ako ng halik pababa sa puson. Hinatak niya ang shorts at brief ko, at dun napangiti sa matigas kong alaga.

"Mas malaki pala ang sayo" sabi niya habang naghuhubad na din ng pang ibaba.

Nasilayan ko ang tinatagong alaga ni Tristan. At habang natatamaan ng makulimlim na liwanag ang kanyang katawan, lalo akong nanabik. Katamtaman lang ang kanyang katawan ngunit bakas dito ang hubog ng patubong kalamnan. Maliliit na buhok sa kanyang puson tanda ng pagbibinata at ang naglalaway nitong dagta.

Inaya niya akong  tumayo sa kama at isinandal sa pader. Muli niyang pinaliguan ng halik ang aking katawan hanggang sa dumako siya upang susuhin ang aking ari. Tila asong ulol si Tristan habang dinidilaan niya ang kargada ko. Naririnig ko pa ang tunog ng kanyang paghigop dahilan para manghina ako.

"Aaaaah dhie ang saaaaaraaap.. sigeeee paaaa" halinghing ko
"Masarap ba?" at muli niyang isusubo uli ito.
"Dhie maaaaalaaaapiiitt, aaaaah"
"Uhm uhm, aahh sige lang uhm uhm"
"Aaaaaaaaaaaaaaah"

Idiniin ko ang kanyang ulo sa akin habang pumuputok ang aking dagta. Nilunok niyang lahat iyon. Nanghina ako at akmang uupo ng hinila niya ako paluhod. Umupo siya sa kama at bumukaka.

"Dhie ako din, susuhin mo."
"Pero hindi ako marunong.. "
"Gawin mo lang kagaya nung kanina"

Yumuko ako at pinagmasdan ang pagkatigas nito. Lumabas ang aking dila at saka ko isinubo ang puluhan.

"Aaaaahhh Dhieeeee, ganyan nga aaahh"

Tapos ay dinadahan dahan kong isubo, unti unti, taas baba, ang sarap sa pakiramdam ngunit nalalasahan ko ang kanyang dagta. Nagulat na lang ako ng naisusubo ko na ang kalahati nito. Mariing kumakadyot pataas si Tristan tanda ng nasasarapan ito. At hindi pa nga siya nakuntento,  hinugot niya ito sa aking bibig, tumungo sa aking likuran at saka dinilaan ang maliit kong butas.

" Dhie teka..." nagaalala ako spagkat ibang parte na iyon. Pero nadadala ako sa ginagawa niya. Ang sarap palang magpadila sa likuran, iba yung pakiramdam na parang mainit at nakakakiliti. Nanghihina ako sa ginagawa niya kaya't napahiga ang aking ulo. Muling tumigas ang kargada ko, sinusundot na ng kanyang dila ang butas kong iyon na nagpakapit sa kin sa kobre. Tumigil siya at tumungo sa tokador. Kumuha siya ng maliit na plastic at isinuot sa ari niya.
Lumapit ako sa kanya upang tignan.

"Ano yan dhie?"
"Hindi mo ba alam to? condom to!"
"Ah ganyan ba yun?" pero itinulak niya ko pahiga sa kama.

Itinaas niya ang mga paa ko sabay hila sakin paabot sa gilid ng kama. Nilawayan niya ang kanyang palad at ipinunas sa basa kong butas. Napapikit ako, kinakabahan sa mangyayari. Alam ko ang tagpong iyon, pero ngayon ako na ang papasukan. Itinutok na niya ang kanyang alaga.

"Dahan- dahhaaaaaa aaaahh ang saaaakit" hyaw ko. Ramdam ko ang pagpasok ng ulo nito.

Tila na demonyo si Tristan sa aking hikahos at muli niyang idiniin, impit na ang aking boses. Masakit, napakapit ako lalo sa kobre, umaangat ang aking katawan para makawala sa kanya pero hawak niya ko sa bewang. Humugot siya ng kaunti, umalpas ang sakit pero maya maya ay muli na naman siyang uulos. Napansin niya sigurong nasasaktan ako kaya dumapa siya sakin at hinalikan ako. Sa ganung posisyon ay lalo akong napabukaka.

"Dhie relax ka lang."
"Masakit kasi, pwede dahan dahan lang."
"Sorry dhie, sige dahan dahan"
"Uhhhm...." at sinubukan kong kumampante.
"Ganyaan... aaaah ang sikip"  habang inuulos niya ako. Nararamdaman ko ang pagkaala ng sakit. Nasasanay na ako sa kalakihan ng tarugo niya.

"Aaaaaaah, ganyan laaaang para di maaasssaaa..."
"Ooooh oohh" bahagya na itong umangat pero patuloy pa din sa pag ulos.
"Aaaaaah aaahhh sumasarrrraaaap"
"ang sarap mo dhie!"  at bumalik na siya sa nakatayong pwesto. Napalitan na ng sarap ang mga pagkadyot niya pero nakakaramdam ako ng kiliti. Naibabaon na niya ng buo at meron siyang natatamaan sa loob, napapaangat ako at muling tinigasan.

Bumibilis ang mga pag ulos niya, pawis na kami, sabay hawak sa aking alaga at nilaro ito.

Napakapit ako sa isa niyang kamay. Para na siyang manyak sa ginagawa niya. Umaangat ang ulo niya habang umuungol.


"Aaaah shit dhie ang sikip mo... ang saaarap mooo..."
"Ooh.., ooh..,"
"Akin ka lang.., aaaahh"
"Aaaah Dhie lalabasaaaan naaa.., dhiiee lalaaaa"
"Aaah saaabay tayoo... malapit naa "

"Aaaaaahhhh.... uhm uhm .., ooohh"

Bumagsak ang katawan niya sa akin. Naghalo ang aming pawis at aking katas na banayad sa aking tiyan. Muli naming siniil ang isa't isa.

"I love you dhie..."
"Mahal din kita...."


At saka sumara ang kaninang nakauwang na pintuan. Kumaripas ng takbo ang isang pawis na binata papalayo sa kwartong iyon. Naiwan ang tanging bakas sa paanan ng pintuan, mainit, malapot, madami...

SUSUNDAN

BULAG unang aklat - V

ang kwentong ito ay kathang isip lamang, may pagkatugma ngunit hinango sa realidad. anumang pagkaeksaherado at paglabis ay ginamit upang mapaganda ang istorya. masayang pagbasa.....   VOX.
-------------------------------------------------------------------
Pahina 5  Bulag sa Paglalakbay

Natapos ang mainit na gabing iyon at nagpaalam kami sa isa't isa. Siguro nga ay nadala lang ng libog ang mga pangyayari. Umuwi na ko at naghanda para sa pagpalaot. Naabutan ko na si mang Enri na nagaayos ng lambat namin. Ilang sandali pa at lumayag na nga kami. Masaya ako at sabik ng pumasok sa eskewla dahil gusto kong makita si Tristan. Napansin iyon ng aking ama-amahan.

"Mukhang masaya ka iho?" tanong nito.
"Wala ho, may natutunan lang ako." sagot ko
"Tungkol ba ito sa pagkatao mo?" usisa niya
"Ano hong ibig ninyong sabihin?" nagulat ako sa tanong niyang iyon.
"Iho, halos sa akin ka na lumaki, kilala kita kapag umiibig. Gwapo ka pero ni minsan ay hindi mo nadala sa akin itong sinasabi mong kalaguyo, duon na ko naghinala sa iyo dahil di katulad ng ng ibang mga binata, ginagamit nila ang itsura nila para makapangbabae. At tungkol na din sa biglaan mong pagtatanong tungkol sa mga bayot. Kitang-kita ko kung paano ka maguluhan" paliwanag niya na siyang nagpatigil sa akin.
"Naguguluhan ho kasi ako talaga, kung bakit nagkakagusto ako sa kapwa kong lalaki." ang tanging nasagot ko.

"Iho, ikaw ang gumuguhit sa kapalaran mo, kung iyan ang napili mong tahakin, hindi kita pipigilan. Kaysa naman magpakabulag ka sa katotohanan. Teka sino ba itong nagpapatibok sa iyo ngayon?" 

"Ahaha, si manoy talaga, huling huli ako"

At saka napalitan ng tawanan ang  maalong umagang iyon.
----------------------------------------------------------------------------------------

Pagdating sa eskuwelahan ay agad akong hinarap ni Cha, tinanong niya kung bakit kami nagaway ng kuya niya. Sinabi ko na lamang na maliit na 'di pagkakaintindihan lamang iyon. Natawa siya dahil kung maliit daw iyon, bakit ganun ang nangyari sa kuya niya. Nagtaka ako kaya't hinanap ko si Tristan. Nakita ko siya sa sulok ng kwarto, namamaga ang pisngi. Nagalala ako at halos hindi makapagsalita nung lumapit ako sa kanya.

"Pasensya na sa ginawa ko..." hindi ako makatingin ng diretso.
"Mukha na tuloy akong butete.." ngiti niya habang nakatingin sa akin.
"Pasensiya talaga, hindi ko kasi alam na--"
"ssshh, Mahal kita... upo ka na dito"  at bigla niya akong hinila sa tabi niya.

Masaya ako sa bawat klase, halos tumaas nga ang marka ko kasi araw araw kaming magkasama. Minsan pa nga ay pinapakopya ko na siya sa mga pagsusulit, ganun ba talaga pag inlab', gusto mo laging mataas ang tingin sayo ng mahal mo, yung tipong maipagmamalaki ka niya. Lagi din kaming tumatambay sa may dalisdis, minsan nagdadala siya ng pagkain at mapaglilibangan. Napansin din sa klase ang pagiging malapit namin , isa na dito si Trisha.

"Kamusta ka na?" tanong nito, nun lang ulit kami nakapagusap ng harapan.
"Ayos lang."
"Akala ko galit ka kay Tristan,"
"Hindi ba dapat mas magalit ako sa iyo? Pero kinalimutan ko na yun."
"Hindi mo na ba ako mahal?"
"Trisha, ikaw kusang lumayo sa akin, hindi ibig sabihin may mababalikan ka pa, kaya kong maglakad. Kaya kong lumayo." at saka iniwan ko siyang lumuluha.
----------------------------------------------------------------------------------------

Minsan pa'y inaya ako ni Tristan sa kanila, manunuod daw kami. Pagdating sa kanila'y naabutan ko ang kanyang mama sa may garden. Nun ko lang nakita ang mama niya pero natakot na ako, mukha kasi itong sopistikada at mataas. hanggang napansin niya ako sa harap ng bakod.

"Anong kailangan mo?" tanong ng matanda.
"Ah- kaklase ho ako ni Tristan, ako ho si Rico" sagot ko.
"San ka nakatira? Sino magulang mo?" sunod na tanong niya.
"Wala na ho akong tatay, Si Linda Toledo po nanay ko, sa may Sitio Asul ho kami, malapit sa may dalampasigan..."
"Linda-- Linda Toledo--" nabigla ito
"oho, kilala niyo ho ba siya?" pagtataka ko
"Aa-- Hindi! Hindi, sige na tumuloy ka na, nasa kwarto si Tristan." mariing utos nito.

At tumuloy na nga ako sa kwarto ni Tristan. Takang-taka ako sa inasal ng kanyang ina pero hindi ko na napagisipan pa dahil sinalubong ako ni Tristan at hinila papasok ng kwarto. Pagkasarado ay agad niya akong sinunggaban, mainit, mapusok na halikan at parang mauubusan na ako ng hininga. Mahigpit ang yakap niya sa akin kaya't nararamdaman ko ang matigas niyang alaga. Parang kuryenteng tinamaan ako ng kahayukan. Lumaban ako at kumilos habang dahan dahn siyang itinutulak papuntang kama. Nang mabunggo niya ang kama'y sabay kaming natumba pero hindi ko siya tinigilan.Nagkiskisan ang aming mga alaga, ang sarap sa pakiramdam kaya't kumakadyot ako ng marahan. Nakakarinig na ako ng mahihinang ungol habang nageespadahan kami ng dila.

Napatigil ako at panandaliang huminga. Ang ganda ng ngiti niya habang nagpapahinga sa ilalim ko. Ang gwapo niya sa mapula niyang mukha. Dun ko napansin ang maliit na pilat sa kanyang kilay.

"Napano yan?" sabay turo dito
"Aa mula pa daw bata ako meron na ko niyan, pati si Cha at si Daddy meron niyan. Traits na daw sa family"
"Aah nakita ko nga pala ang mama mo sa labas" pagiiba ko
"Oh anung sabi sayo? Inaway ka ba?" pagaalala niya
"Hindi naman, nagtanung lang kung sino ako tas pinapasok na ko" sagot ko.

Muli niyang hinila ang ulo ko padikit sa kanya at hinalikan ako. Lumikot na rin ang kamay niya sa aking  likod. Napapasabunot naman ako sa kanyang buhok, mas lalong tumindi ang libog na aking nadarama. Humawak siya sa aking puwitan at iginigiya ang marahang pagkadyot ko. Halos mahubad na ang shorts ko sa kiskisang ginagawa namin. Hinawakan niya bigla ang alaga ko na siya namang ikinagulat ko.

Akala ko hanggang ganun lamang ang gagawin namin dahil may mga tao sa bahay nila.

"oh bakit" tanong niya
"Ah wala, kasi ngayon lang natin ginawa to"
"Mahal mo ba talaga ako?"
"oo Tristan, sayo ko lang naramdaman maging masaya ng ganito" sabay ngiti ko.
"Aangkinin kita ngayon Rico..." sabay sunggab niya sa kin dahilan para magkapalit kami ng puwesto.

At kasabay ng paglubog ng araw, ang simula ng aking pinaka mainit na gabi...

SUSUNDAN

BULAG unang aklat - IV

ang kwentong ito ay kathang isip lamang, may pagkatugma ngunit hinango sa realidad. anumang pagkaeksaherado at paglabis ay ginamit upang mapaganda ang istorya. masayang pagbasa.....   VOX.
--------------------------------------------------------------
Pahina 4   Bulag sa Pagtangi


Siniil niya ako ng halik, marahan at masarap. Nadala na naman ako ng tagpong iyon at napa hawak sa kanyang leeg. Unti-unti akong lumaban sa malikot niyang labi, nilalasahan ang bawat paghigop namin sa isa't isa. At nang kapusin kami sa hininga ay bumitiw ako at tumigil. Hapong hapo kami sa nangyari, muli siyang tumitig sa mata ko at ngumiti sabay sandal ng kayang noo sa akin, hinihingal pa din kmi nun,

"Mahal kita Rico.." bulong nito
"Pero Tristan, alam mong hindi pwede.." salungat ko
"Bakit ka nakipaghalikan sa'kin kung hindi pwede..."
"Parehas tayong lalaki, ano na lang---"
"Kailangan ba natin sila para maging masaya tayo? Nun palang magaan na ang loob ko sayo, araw araw kitang hinahanap. Nakipagkaibigan ako kay Trisha para malaman kung anung mga gusto mo, kung sino ka talaga. Dahil alam ko sa sarili kong mahal na nga kita." paliwanag nito.

Muling tumulo luha ko sa mga sinabi niyang iyon, masarap pakinggan at lalo akong nahuhulog sa kung saan. Unti-unting nawawala ang takot ko. Gusto ko siya, gusto kong sumigaw, halos ayaw ko ng gumalaw pa ang oras...

"Hindi kita pipilitin kung ayaw mo, masaya na akong nalaman mo kung ano talaga ang nararamdaman ko para sayo" akmang tatayo na ito pero hinatak ko siya pabalik sa kin. Hinawakan ko ang magkabilang bahagi ng kanyang ulo.

Isang halik ang tangi kong sagot, marahan, magaan.

Tapos ay ngumiti ako sa kanya, "akala ko nung una kalokohan lang to, na baka nabibigla lang ako, alam ko kasing hindi naman normal na magkagusto ka sa kapwa lalaki. Pero sabi ni manoy ko, tao lang daw ang nagpapasama sa iba. kung kasalanan man itong gagawin natin, araw-araw akong hihingi ng patawad. kasi alam kong araw araw kitang mamahalin. "

--------------------------------------------------------------

"Anak , hindi pa ba umuuwi ang kuya mo?" tanong ng matanda sa isang batang babae, nasa elementarya lamang ito pero malayo ang kulay sa pagiging  dukha.

"Ewan ko po nanay, kanina kasi may gulo daw sa iskul nila." sagot ng bata

"Naku talaga yang kuya Rico mo, kung saan saan lumulusot. Sana naman hindi siya kasali dun sa gulo" pagaalaala ng Ina

"Nanay, bakit hindi na po natin binibisita si tatay?" usisa ng bata
"ah-eh abala kasi kami ng kuya mo sa pagtratrabaho, hayaan mo pag nakaluwag luwag. pasensya ka na charmaigne" paliwanag nito.

Tahimik lamang ang batang babae sa kinalalagyan habang nakatanghod sa labas ng bintana. madilim na sa labas at tanging mga ilaw sa kabahayan ang nagbabahagi ng tanawin sa labas. Naaninag niya ang dalawang tao, naglalakad patungo sa kanilang direksyon.

"Kuya?" tanong niya sa sarili sapagkat hindi nito maaninag mabuti ang mukha ng dalawa. Nakita na lamang niyang humalik ang isa sa kabila at tuluyan ng nagpaalam sabay lakad papalayo. Samantala ang naiwang lalaki, tama lalaki din iyong umalis, lumakad anman patungo sa kanilang bahay.

"Inay andyan na si kuya Rico!!" sigaw ni Charmaigne
--------------------------------------------------------------

Kinagabihan, hindi talaga makatulog si Rico. Bakas ang sobrang ngiti  sa kanyang mukha na para bang mauubusan na ng kaligayahan. Paiba iba ito ng puwesto sa kama hanggang sa hindi na nakapagpigil ay lumabas ito ng bahay.

Naglakad-lakad siya sa may dalampasigan habang namumulot ng mga bato sa paligid. Halos hindi siya dalawin ng antok kahit anung gawin niya.

Pero sadyang mapagbiro ang pagkakataon...

"Rico, ikaw ba yan?" mula sa malayo

Napalingon si Rico sa kinaroroonan ng boses. Si Gab habang nakaupo sa isang bakanteng bangka. Muli niyang naalaala ang nangyari sa kanila, kung paano nito lasapin ang kanyang kabuuan, nakaramdam siya ng pagiinit ng katawan.

"Mukhang ngayon lang ulit kita natiyempuhan" biglang salita ni Gab na nuon ay nasa harapan na niya.
"Kuya Gab--"
"Rico pede ba nating ulitin yun?"  lalong tumindi ang mga tingin nito kay Rico. Kanina lang na nakita niya ang binata aya agad na siyang nalibugan. Matagal na niyang pinapantasyang matikman muli ito, at ito na nga ang pagkakataong iyon.

"Kuya bakla ka ba?" putol ni Rico
"Hindi, pero nasarapan lang ako sa ginawa natin. gusto kong ulitin, yung mas masarap!" sagot ni Gab

Bigla niyang hinila papalayo sa dalampasigan si Rico, na tila walang pagtutol. Dinala niya sa may puno sa gilid dike, madilim ang bahaging iyon at medyo madamo.Isinandal niya si Rico sa puno at sinimulang himurin ang leeg. Napapikit si Rico sa sarap. Hindi rin niya maitanggi na nagustuhan niya ang nangyatri dati. Nahubaran siya nito at saka dinilaan ang mga punla...

"Aaaah kuya Gab! ang saaarraaappp!!!..."
"Uhm..  uhm..." tanging maririnig kay Gab habang sinususo ang mga utong ni Rico.

Hinila nito pababa ang  shorts at salawal ng binata at muli niyang nasilayan ang malaki nitong kargada. Natuwa si Gab at di na nakapagpigil, sinunggaban niya itosinimulang tsupain.

"Aaah aaaah aaaah" sarap na sarap si Rico. Hawak hawak na nito ang ulo ni Gab habang iginigiya taas baba sa kanyang tarugo.

Huminto si Gab sa ginagawa niya at muling gumapang ng halik pataas sa tenga nito. "Rico, pasukin mo ko..." bulong niya. Nagulat si Rico sa sinabing iyon pero tuluyan nang naghubad si Gab at tumalikod. Bahagya itong tumuwad at saka tumingin kay Rico, senyales na handa na itong magpapasok. Nkaramdam ng kakaibang paanyaya si Rico. Naintindihan niyang gustong magpatira ni Gab sa likod. Dumura ng laway si Gab atsaka ipinunas sa kanyang likuran, lumapit pa siya ng konti upang tutkan ang kargada ni Rico. hinawakan ni Rico ang tarugo niya at ipinilit na ipasok sa likuran ni Gab.

"Shit ayaw." bati nito
"Sige lawayan mo..." sagot ni Gab at ganun nga ang ginawa ni Rico. Muli niyang itinutok at di nagtagal ay napasok nga niya ang ulo. Sa sobrang sabik ni Rico ay binigla niya itong inulos.

"Aarrrraaaaay" shit dahan dahan lang.. aaah" sigaw ni Gab. Pero tila demonyo na si Rico, sinimulan niya itong iyutin.

"Aah ang init!!! Aaah ang sarap nito kuya!!! Aah!! Aaaahh" halinghing ni Rico.

Impit naman ang boses ni Gab sa sakit na nadadama. Masyadong malaki ang pumapasok sa kanya, hindi niya inaakalang ganun ang sakit na mararamdaman. pero kalaunan ay nasasarapan na sya sa ginagawa ng binata. Hinawakan ni Rico ang bewang nito at sagad sagad na niya itong binabaon.
Sarap na sarap si Rico, halos matumba naman si Gab sa lakas ng pagbayo. Unti-unti itong napapluhod sa damuhan, nanghihina pero sumusunod si Rico. Ayaw niya itong tigilan. Sa sobrang libog ng ginagawa ni Rico, hindi na napigilan pa ni Gab na magsarili. Ilang beses niyang nilaro ang tigas na tigas niyang ari at tuluyan na nga syang naklarating sa rurok. Dahil dun ay sumikip ang likuran niya, naulol si Rico at lalong bumilis ang pagbayo..


"Aaahh... aaaahh ang init..   aaah"
"Ricoooooo aaaah ricccoooh"
"Ayan na ko Kuyaaaaa.. malapit naaaaa"
"Sige diyaann.. moooo naaaa.. diyaaan--"
"Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhh!!!!!"

pigil na paghingal....

SUSUNDAN

BULAG unang aklat - III

ang kwentong ito ay kathang isip lamang, may pagkatugma ngunit hinango sa realidad. anumang pagkaeksaherado at paglabis ay ginamit upang mapaganda ang istorya. masayang pagbasa.....   VOX.
--------------------------------------------------------------------
Pahina 3   Bulag sa Katotohanan

"kuya? kuya ikaw ba iyan?" mula sa itaas ang boses

Nagulat ako kaya kumalas sa pagkakahalik kay Tristan, hindi ko alam ang gagawin. Nakita kaya kami? Sino yun? Asan siya? Halos hindi ako magkandamayaw sa kakalinga pero sumandal lang si Tristan at nagwika "oo Cha, nasuka lang... matulog ka na"

"si Cha? saan..." pagtataka ko. Tumuro si Tristan pataas, nanduun pala sa pangapat na 'terrace' nkadugtong ang kwarto nito. Lumuwag ang paghinga ko at akmang papasok na sa loob pero pinigilan ako ni Tristan.

"sorry..." mahina nitong sabi
" sige kuya, pahinga ka na din" sigaw ni Cha. Hindi ako sumagot.
"sabi ko sorry..." paulit ni Tristan.

Nanatili akong tahimik, pinilit kong lumakad pero humigpit ang hawak ni Tristan sa braso ko. Hinihila ko iyon at napatingin sa kanya ng masama.

"Layuan mo si Trisha..." ang tanging nasabi ko at tuluyan na niyang binitawan ang kamay ko. Pumasok na ko ng tuluyan sa loob dala ang pangamba sa aking nagawa...
---------------------------------------------------------------------
Lumipas ang mga araw at hindi ako matahimik sa ginawa ni Tristan. Hindi ko na din siya kinakausap simula nun pero pasimple siyang lumalapit at nagpapapansin sa kin.

Naruong magpapalipad siya ng eroplanong papel, uukitan ang silya ko, magiiwan ng matamis at kung anu-anu pa,. Hindi ako galit at hindi ko magawang magalit sa kanya, pero tinitiis kong huwag makipag usap dahil ayokong tanggapin sa sarili kong nakipaghalikan ako sa isang lalaki. Hindi ko na naman iyon sinabi sa kahit na kanino, pero sadyang bumabagabag ang tanong sa aking pagkatao, dali-dali akong tumungo kay mang Enri, halos ama na din kasi ang turing ko sa kanya.

"Manoi, bakit ho may mga bayot?" tanong ko sa matanda.
"Toto bat naman naitanong mo? sinasabi nila, sakit daw sa lipunan, pero para sa akin, pinipili lang naman nila kung  saan sila sasaya." mariin nitong sagot habang nagkukumpuni ng lambat. Lumapit ako at tumulong.
"Masama ho ba sila? masama ho bang magkagusto sa kapwa lalaki"
"Hindi iho, tao lang ang nagpapasama sa tao, hanggat wala silang tinatapakang tao at sinusunod naman nila ang mga mabubuting gawa, walang dahilan para tawagin silang masama... teka iho bakit nga ba bigla ka na lang nahilig sa ganyaang paksa?" baling ng matanda sabay pukol ng tingin sa akin.
"Aha wala lang ho, naitanong ko lang manoy" sabay ngiti, mukhang nakahalata na ito kayat  nagpaalam na ako papa alis.
---------------------------------------------------------------------

Samantala, naging kapansin pansin ang matumal naming pagsasama ni Trisha. Hinahayaan ko na lamang siya, hindi na kami magkasabay kumain at umuwi, hindi na rin naman sila nagkakasama ni Tristan pero biglang kumalat ang balitang sila na daw. Nagulat ako nun at tinungo si Trisha...

"Trish ano yung naririnig ko?" bungad ko sa kanya. natahimik lang si Trisha, yumuko ito at unti unting lumuha.
"wala na tayo Rico!!!" mahina niyang sagot. Natahimik ako sa aking narinig, pero hindi naman ito kumurot sa aking konsensya. Mas gusto kong malaman kung sila nga ba talaga ni Tristan.
"kayo na ba? kayo na ba ni Tristan?!!"
" oo..."

Nagdilim ang paningin ko at hinanap si Tristan, pinipigilan ako ni Trisha pero naitulak ko lang siya, lumabas ako ng kwarto at tumungo sa kantina kung san laging nakatambay si Tristan. At hindi nga ako nagkamali, nakapila siya sa kahabaan, lalong nag alab ang puso ko, kasabay ng pagtulo ng luha ko...

"Tristan!!!" umalingawngaw sa kantina ang boses ko dahilan para tumigl ang lahat. Lumingon ito pero sinalubong siya ng nakatiklop kong kamao.

Sigawan ang mga estudyante. Bagsak si Tristan.

"Bakit? Rico pa---"
"Anong bakit! Sinabi ko layuan mo si Trisha, tanay damu, kayo na pala!" sambit ko.
"anong kami?" pagtataka ni Tristan habang hawak hawak niya ang kanyang pisngi, pumutok din ang bahaging nguso niya.


Tumalikod ako  at umalis, patuloy pa din ang pag agos ng luha ko, pero bakit ayaw umamin ni Tristan? Patuloy sa  pagtakbo ang paa ko, gusto kong pumunta sa aking lihim na tambayan. Pero sinundan pala ako ni Tristan.

"Sandali Rico ano ba!" sabi niya ng mahablot niya ang kamay ko.
"Bitawan mo ko Tristan."
"Hindi, ayoko! Ano bang sinasabi mong kami?"
"Wala na kami ni Trisha, sayo na sya, masaya ka na ba?"
"Hindi kami ni Trisha!!"
"Siya na mismo nagsabi" nakawala ako sa pagkakahawak niya at tumakbo nga patungo sa may dalisdis pero sadyang makulit si Tristan.
Napaupo ako pasandal sa may puno. Pumwesto siya sa harapan ko at tinukod ang isang kamay sa may bandang uluhan ko. Bumabawi kami ng paghinga.

"Rico please, kausapin mo ko!"
"Anu pa bang pag uusapan natin? Atsaka bakit mo pa ko sinusundan? ano pa bang gusto mo? Gusto mong gumanti, sige gumanti ka na!" sunod sunod na pagbulyaw ko sa kanya
"HINDI NGA KAMI NI TRISHA!!!" sigaw ni Tristan na nagpatigil naman sa akin. Duon ko napansin ang pagtulo ng luha niya. Parang karayom na tumusok iyon sa aking puso.

"Hindi magiging kami, dahil ikaw ang mahal ko..." kasabay ng mga labi niyang muling nanahan sa akin, at ang muling pagtibok ng aking puso.

SUSUNDAN